Jelle Denturck ken je misschien als de charismatische frontman van DIRK., de band die de afgelopen jaren op elk podium de volumeknop volledig open wist te draaien. Maar achter de energieke indie-rocker schuilt een andere kant: een zachte ziel met een platenkast vol melancholie, van Bowie tot Nina Simone, van Lou Reed tot Sufjan Stevens. Dat heeft Jelle Denturck gevangen in zijn nieuwe soloproject Dressed Like Boys.
Met zijn soloproject Dressed Like Boys laat Denturck eindelijk die andere stem horen. Hier geen muur van gitaren, maar intieme, persoonlijke songs die rechtstreeks uit zijn hart komen. Hij zingt over vrijheid en vriendschap, over zijn relatie en homoseksualiteit, maar schuwt ook de donkere kanten van het leven niet. Het resultaat is muziek die ontwapenend eerlijk en breekbaar is.
Muzikaal grijpt Denturck terug naar de jaren ’70 – warme tape-opnames, Wurlitzers, Rhodes, echte strijkers en drums met een knipoog naar de koekendoos. En natuurlijk de piano, het eerste instrument waar hij als kind verliefd op werd. Zo brengt hij een tijdloze sound mee de 21e eeuw in, met een eigen stem en een open hart. Met deze sound speelde hij o.a. al op Pukkelpop, Ancienne Belgique en Paradiso, en op 15 maart was hij voor het eerst inHeerlen!
Support: Frans Kalf
Cynisch vrolijk, soms ontroerend en altijd een tikkeltje onverwacht. Frans Kalf neemt je mee in zijn wereld vol poëtische en speelse teksten, waar een gebroken hart moeiteloos naast een schaterlach kan bestaan. Geïnspireerd door grootheden als Shaffy, Brel en Van Roozendaal, maar met een geheel eigen twist. Half Amsterdammer, half Gentenaar – altijd net iets anders dan je verwacht.
Foto's: Marc Bogman
Jelle Denturck bezingt queer-identiteit in beeldschone popsongs. Lees verder...
Dressed Like Boys is het intieme soloproject van de Vlaamse muzikant Jelle Denturck, voorheen vooral bekend als frontman van de indierockband DIRK. Met dit nieuwe project toont hij een heel andere kant van zichzelf: zachter, persoonlijker en kwetsbaarder. Waar DIRK. draaide om energie en indierock, draait Dressed Like Boys om introspectie en emotie. De muziek grijpt terug naar warme analoge klanken, piano, orgels en strijkers, en put inspiratie uit iconen als Elton John, David Bowie en moderne artiesten als Perfume Genius en Tobias Jesso Jr. Het resultaat is een geluid dat nostalgie oproept, maar tegelijk tijdloos en eigentijds klinkt. Denturck koos bewust voor een solotraject omdat hij ruimte nodig had om zichzelf zonder filter uit te drukken. De liedjes die hij schreef waren te persoonlijk om in een bandcontext te passen. Met Dressed Like Boys onderzoekt hij thema's als seksualiteit, identiteit, rouw en vergeving, en vertelt hij verhalen die recht uit zijn eigen leven komen. Zijn muziek is eerlijk, breekbaar en tegelijk hoopvol. De naam Dressed Like Boys verwijst naar queer identiteit en zichtbaarheid: het durven zijn wie je bent, ook als dat betekent dat je buiten de norm valt. De eerste single, Nando, werd meteen een statement: een intieme pianoballad en liefdesverklaring aan zijn partner, die luisteraars diep raakte. Niet veel later volgde Jaouad, een ode aan Jaouad Alloul, een Belgische kunstenaar en queer icoon. Daarmee maakte Denturck duidelijk dat Dressed Like Boys niet alleen over zijn persoonlijke leven gaat, maar ook over bredere verhalen en thema's in de LGBTQ+-gemeenschap. Live wist hij het publiek te overtuigen met intieme optredens waarin stilte en intensiteit elkaar afwisselen. De eerste shows in zalen en festivals in Belgie en Nederland bewezen dat er een groeiend publiek is dat hunkert naar deze combinatie van kwetsbaarheid en kracht. In 2025 verschijnt zijn titelloze debuutalbum, geproduceerd door Tobie Speleman. Daarop staan nummers als Healing, Pinnacles, Gregor Samsa, Pride, Stonewall Riots Forever en Agony Street, naast de eerder uitgebrachte singles. Het album belooft een gelaagde reis te worden door emoties en ervaringen die voor velen herkenbaar zullen zijn, maar die Denturck met zijn eigen stem en gevoel voor melodie uniek maakt. Dressed Like Boys is daarmee meer dan een nieuw muzikaal project. Het is een zoektocht naar identiteit, een middel om verlies te verwerken en een manier om kwetsbaarheid om te zetten in kunst. Jelle Denturck bewijst dat stilte soms even krachtig kan zijn als geluid, en dat muziek die eerlijk en puur is, altijd zijn weg vindt naar het hart van de luisteraar.
